BİRİNCİ AĞIZDAN HİPNOZ DENEYİMİ

- 1 -

 Dün (30.06.09) ilk hipnoz deneyimimi yaşadım. Benim için ilginç bideneyimdi çünkü herzaman bir insan hipnozdayken ne düşünür , etrafında olan bitenleri farkında mıdır diye merak ederdim. Aslında daha önceleri biraz da korardım hipnozdan çünkü bir kişinin hipnozdayken kendisinden yapması ya da söylemesi istenilen her şeyi yapacağına dair şeyler duymuştum. Daha sonradan okuduğum kitaplarda durumun böyle olmadığına dair şeyler okumama rağmen yine de emin olamamanın verdiği bir tereddüt vardı içimde. Yine de ilk defa geldiğim bir yerde yeni tanıştığım bir terapistin beni hipnoz etmesine izin verdim. Belki bazı insanlar hemen güvenip de izin vermezdi böyle bir şeye. Sanırım insanlara güvenmekte pek fazla sorun yaşamıyorum.

Hipnoz yapılmasına izin verdikten sonra tereddütlüydüm. Tereddütümün nedeni gerçekten hipnoz olup olamayacağımı bilememem ve neyle karşı karşıya olduğuma dair hiç bir fikrimin olmamasıydı. İçimden bence hipnoz olmam diye düşündüm. Yine de hayırlısı dedim ve dinlemeye başladım terapisti. İlginç olan terapistin her dediğinin gerçekleşmesiydi. Elimin ağırlaşması, gözlerimin yavaş yavaş kapanması,elimin yavaşça düşmesi, gözümün önüne gelen renkler…  

Hipnoz boyunca çevremde olup bitenlerin farkındaydım. Dışardaki araba seslerini, insan seslerini gayet net bir şekilde duymaktaydım. Ama zaman ilerledikçe duyduğum sesler anlamsızlaşmaya başladı. Dikkatim terapistin bana söylediklerine ve gözümün önüne gelen çeşitli yaşanmış ya da yaşanabilecek şeylere yoğunlaştı. Yaşanabilecek şeyleri düşünürken (kumsalda güneşlenmem, tekneyle sevdiğim kişiyle bir adaya doğru seyahat etmem) kendimi çok huzurlu ve mutlu hissettim. Sanki gerçekten o an o teknedeydim, güneşleniyordum, kuşların sesslerini duyuyordum, dalgalar bana zevk veriyordu… Ayrıca sevdiğim kişinin kim olduğundan, yanımda kim olmasını istediğiden de emin oldum bu sayede. İçimden sevdiğim adama hitaben "sen yanımda ol ben seni istiyorum dedim". Bu durum beni çok rahatlattı çünkü son zamanlarda kafamın biraz dağınık olduğunun farkındaydım, ne istediğimi bilmediğimi düşünmeye başlamıştım. Bunu söylerken içimden şaşırdım. Kendime, "Bak ne istediğini gördün mü?" dedim. Hem kendime karşı kızgınlık vardı içimde hem de kararımı vermiş olmanın getirdiği rahatlık.

Hipnozdayken beni en çok etkileyen kendimi annemin kucağında meme emerken görmemdi. Ama sanırım üçüncü bir şahıs olarak ben bu olayı dışardan izlemekte, duruma tanıklık etmekteydim. Annemin gözlerinin içine bakmak beni çok duygulandırdı. Birden onu ne kadar çok sevdiğimi ve özlediği farkettim ve gözlerimden yaşlar süzülmeye başladı. Gözlerimden akan yaşları silme istediği duydum, elimi hareket ettirmek ve gözlerimdeki yaşları silmek istedim ama yapamadım. Sanırım biraz da utanç duydum terapistin karşısında ağlamaktan. Gözyaşlarımı tutmaya çalıştım ama bunda da başarılı olamadım. Terapist konuşurken ve başka şeylerden bahsederken ben hep annnemin kucağına geri dönmek istedim. Bıraksınlar beni böyle durayım diye düşündüm. Kendimi anneme ilk kez bu kadar yakın hissetmiştim. Onun beni sevdiğini ilk kez bu kadar net bir şekilde gözlerinde görmüştüm. Bu benim için paha biçilemeyecek bir şey ve bu yüzden böyle bir hipnoz deneyimi yaşadığım için gerçekten çok sevinçliyim.

Ayrıca hipnozdayken bir ağırlık vardı üstümde. Bazen inatla elimi kolumu hareket ettirmeye çalıştım ama hiçbir şekilde bunu başaramadım. Bir ara terapist odadan dışarı çıktığında hadi dedim kendi kendime tam zamanı aç gözlerini. Fakat açamadım. Sonunda anladım ki boşuna direniyorum. Rahatlamalı ve bu durumun keyfini çıkarmalıyım diye düşünsem de ilk deneyimim olmasından gerek hipnoz boyunca kastım biraz kendimi.

Terapist beni uyandırdığında gözlerim suluydu ve biraz ağrımaktaydı. Bir an nerde olduğumu düşündüm. Sanki iki farklı hayat yaşadım gibi geldi birden. Vay be dedim bende hipnoz olabiliyormuşum! Korkulacak bir şey de yokmuş üstelik!

Dışarı çıktığımda gerçeklik algım biraz bozuktu. Hipnoza girmeden önce başım ağrıyordu, genelde hergün baş ağrsı çeken bir insanım, ama hipnozdan çıktıktan sonra başımda ağrı kalmadığını farkettim. Nedendir bilmiyorum, belki rahatlayıp güzel şeyler düşündüğümdendir. Gece yattığımda da hipnozdayken gördüklerimi düşünüp durdum. Hoşuma girmiş olmalı gördüğüm her şey. Annemin gözleri, bana bakışı hala gözlerimin önünde. Aklıma geldikçe tekrar duygusallaşıyorum, içimden ağlamak geliyor.